Володимир Верховень “Матуся”
Дарує ласку,
ясну усмішку.
А на ніч — казку,
іще й потішку.
До себе кличе
м’яка подуся
І сон у вічі
впуска матуся.
Дарує ласку,
ясну усмішку.
А на ніч — казку,
іще й потішку.
До себе кличе
м’яка подуся
І сон у вічі
впуска матуся.